شيخ ذبيح الله محلاتى

280

رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )

فاظهر الحب له و الولا * و الحفد فى قلبهما قد غلا ما مضت الايام قالا له * بايع لنا من قبل ان تقتلا ما رأت العينان من قبل ذا * يحل عبد عنه عقد الولا يا سائلى دع عنك تفصيلها * جرى عليه و اسمع المجملا لما قضى المختار هاجت على * آل الهدى اصحابه الجهلا جاءوا إلى الدار و قد اضرموا * نارا و رضّوا ضلع بنت العلى و سودوا يا ويلهم متنها * بالسوط حتى الموا المفصلا و اسقطوا جنينها ويلهم * فما جنى الجنين ان يقتلا ما راقبوا اللّه بما قد جنوا * فلا و لا خافوا نزول البلا شعر زد عمر آتش به آن درى كه پى فخر * بودى روح الامين مدامش چاكر تا چه بود مصلحت ز امت عاصي * خوارى بىحد كشيد و زحمت بىمر دست خدا را دو دست بست ز بيداد * پهلوى زهرا شكست و خست ز كيفر دخت پيمبر ستاده با تن مجروح * پور قحافه نشسته بر سر منبر آه از آن تازيانه كت زده قنفذ * دادن از آن ريسمان گردن حيدر يعنى اين است اجر مزد و رسالت * يعنى آنست شكر حق پيمبر آتش اين فتنه بود كاتش افروخت * در حرم كربلا بطارم اخضر آرى اگر اين عمر بباد نمىداد * حرمت آل رسول و حيدر صفدر طعمهء شمشير آن عمر ننمودى * تازه‌جوانانشان ز اكبر و اصغر گر در اين خانه را نسوخته بودند * بر در آن خيمه كس نمىزدى اخگر غصب فدك گر كس از بتول نمىكرد * تشنه نگشتى حسين بىكس و ياور گر كه على را رسن نبود به گردن * بسته بغل مىنگشت عابد مضطر فاطمه گر ضرب تازيانه نخوردى * لعل حسين كى شدى كبود ز خيزر